De Sloughi stamt waarschijnlijk af van de grote Egyptische Windhond en werd gehouden door de Arabische volkeren in Noord-Afrika. Zijn naam is afkomstig van Sloughia in Tunesië. Hij komt vooral voor in Marokko, waar hij wordt gebruikt voor de jacht op haas en gazelle. Na de Algerijnse kolonisatieoorlog namen soldaten de eerste exemplaren rond 1860 mee naar Frankrijk. Hij werd gehouden als gezelschapshond, want het gebruik van de Windhond als jachthond is volgens de Franse wet van 1844 verboden. Momenteel is dit een van de meest zeldzame windhonden in het Westen.

Als het moet, kan hij zich aan het stadsleven aanpassen, op voorwaarde dat hij dagelijks lange wandelingen kan maken. Hij kan slecht tegen kou. Twee tot drie keer per week borstelen volstaat.