Deze Windhond was in de klassieke Oudheid al bekend bij de Romeinen, maar zijn verblijf in Spanje dateert nog van voor dit tijdperk. Werd hij ingevoerd door de Feniciërs of door de Kelten? Sommigen denken dat de Galgo (Spaans voor Windhond) afstamt van de Sloughi, die in de negende eeuw door de Moren naar Spanje is gebracht. Hij was erg geliefd bij de Spaanse adel en werd vooral gebruikt voor de hondenrennen, waar hij kleiner en massiever was dan de Greyhound. Om snellere exemplaren te fokken, werd hij gekruist met de Greyhound, waardoor een Engels-Spaanse variëteit ontstond. De Galgo Español werd in de elfde, twaalfde en dertiende de eeuw in groten getale uitgevoerd naar met name Ierland en Engeland. Hij heeft mogelijk bijgedragen aan de ontwikkeling van de Greyhound. De Galgo Español wordt nog veel gebruikt door de Spaanse jagers, maar komt in de rest van Europa niet veel voor.

Hij kan niet in een appartement worden gehouden. De Galgo Español wordt niet graag opgesloten. Hij heeft erg veel beweging nodig en moet regelmatig kunnen rennen. Regelmatig borstelen is voldoende.