De Barzoï kan zijn ontstaan uit een kruising van de Aziatische Windhond met de Laïka Poolhond, of de Saluki met een Russische Herdershond of misschien de Sloughi met een autochtone langharige hond. Het ras werd in de 16de eeuw in Rusland ontwikkeld. Deze hond was lange tijd de favoriet van vooraanstaande Russische families die hem gebruikten voor de wolvenjacht. In 1842 werden er enkele exemplaren naar Engeland gestuurd als geschenk voor prinses Alexandra. Rond 1850 verspreidde hij zich over West-Europa en sinds 1889 komt hij ook in de Verenigde Staten voor. De Russische Revolutie van 1917 maakte een einde aan de fokkerij die in handen was van de aristocratie. Europa heeft bijgedragen aan het behoud van het ras. Later zijn ook de Russen weer begonnen met het fokken van de Barzoï.

Hij kan beter niet in een appartement worden gehouden. Hij wordt niet graag alleen gelaten. Hij heeft erg veel ruimte en beweging nodig. Bij het uitlaten moet hij aan de lijn gehouden worden, omdat hij plotseling kan uitvallen tegen katten of andere dieren. Twee tot drie keer per week borstelen is voldoende.